Pokazywanie postów oznaczonych etykietą skorupy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą skorupy. Pokaż wszystkie posty

1.04.2011

- no na przykład, Ty mamo jesteś gliniarka, bo lepisz z gliny.
w takim razie, gliniarz to kto? :)

na zdjęciu, świąteczna nocna robota. czeka na wolne miejsce w piecu.

12.31.2010

podobno cała filozofia współczesna adresowana jest do kobiet i jako dyskurs jest częścią strategii uwodzenia (Badiou). przeczytałam to w rozdziale zatytułowanym miłość. dość przewrotne to zagranie.

o zdjeciu, świeżynka jeszcze wilgotna, wszyscy praworęczni patrząc na tę fotografię, muszą czuć, że coś jest nie tak.

12.12.2010



to zupełnie inne doświadczenie gliny. tak rożne, jakby miało się do czynienia z innym typem masy. porządnie zmoczona i wprawiona w ruch obrotowy, glina, zmienia swe właściwości. staje się oporna i jednocześnie niezwykle podatna na nagłe, niekontrolowane ruchy dłoni. bezsprzecznie, wielkie, silne łapy garncarza muszą mieć w sobie mnóstwo z wyczucia i precyzji pianisty.

o zdjęciach:

Monika i jej pierwsze wytoczone. przy okazji, galeria prac naszego nauczyciela Grzesia Ośródki, jednego z trzech kropek Trzykropki:

http://ogama.pl/index.html

http://www.trzykropka.pl/o-nas/galeria-prac-grzegorza-osrodki.html

10.09.2010

ludowizna – termin używany najczęściej w stosunku do muzyki ludowej. w żargonie własnym, określony styl spotykany nie tylko w rękodziele.
koniecznie hand made, najlepiej w barwach ziemi, niekiedy z elementami dekoracyjnymi nawiązującymi do flory. taki Rousseau'wski powrót do źródeł, romantyczna wizja ekologii.

8.26.2010




krzywe jest piękne, to cytat z Ani (openwork). nieprawdopodobne, jakie bzdury ludzie mówią z przyjaźni ;-)

na fotografiach:
kilka krzywych drobiazgów (dla których zabrakło miejsca w piecu) i Kamil, nowy lokator Pracowni.
zatem, mam towarzystwo.

5.20.2010

na te zupełnie nie mam pomysłu, najmniejszego. mam za to poczucie, że powinny być inne, mniej kanciate, delikatniejsze, łagodniejsze w formie. nie mogę oprzeć się wrażeniu, że ulepilam pustaki zamiast misek. szukam w głowie faktury i barwy, które mogłyby optycznie zmiękczyć je, przeklinam w tej głowie wszystkie kwadraty, kąty i zakamarki, wychwalam kulę - kształt idealny.

za oknem wciąż Juwenalia.

4.25.2010


a więc, podobają mi się właśnie takie jak są teraz, surowe i delikatne, o barwie, której nazwy nie znam (bo „łososiowa” jest nazbyt dosłowna).
pod pływem temperatury stwardnieją, staną się brązowo-czerwone, wyraźniejsze i mocniejsze. powinnam się cieszyć, zastanawiać się jakim pokryję je szkliwem, kolorem i co potem, co po kolejnym wypale z nich wyjdzie.
tyle że.... już nie będą takie.

4.24.2010


to dla odmiany już wygładzone, wypalone, oszkliwione i używane

dobrze jest czasem polepić trochę.  

na dobre lepienie przepis jest taki: nie myśl za dużo; dotykaj, ugniataj, masuj i głaszcz jak w miłości; na końcu czeka satysfakcja.

krytykę zostaw innym, sobie zaserwuj przyjemność dotykania. 

pomyśl, kiedy już oślepniesz, kiedy oczy zawiodą Cię, okulary i szkła kontaktowe, kiedy świat się rozmyje jak na obrazach Moneta lub Cezanne, dotykiem rozpoznasz odpowiednią materię. nie dasz się ogłupić, nie wypadniesz na obrzeża świata.