chwilkablog

2012-01-27T21:47:00.002+01:00

w matni

zdjęcie z serii być jak..... Ofelia
chociaż, może lepiej nie.

na marginesie
jest takie opowiadanie Karen Blixen (ulubionej, dawno nieczytanej), w którym młoda, introwertyczna i mało interesujaca dla otoczenia dziewczyna dostaje rolę w sztuce Szekspira - trochę przez przypadek chyba. zaczyna uczyć się jej, angażować, grać całą sobą, aż po wewnętrzne, psychiczne zlanie się z rolą, niebezpieczne bardzo. bo świat, nagle, staje się dla niej sceną. a jednak, dokonuje przez to rzeczy niezwykłych, przekracza własne granice, nie czuje strachu, ratuje innych. zatem, jest szalona czy święta?

2012-01-26T22:55:00.003+01:00

perpetum mobile inaczej wiecznie ruchome.
machina idealna działająca wbrew wszelkim prawom fizyki. niegdyś marzenie wielu. dziś podobno ludzie są mądrzejsi. nie wierzą w magię i w ideały. tylko nie wiedzieć czemu, niektórzy sądzą, że są takim perpetum mobile.

na marginesie
zdrowie nie istnieje, co nie znaczy, że każdy jest chory. bo człowiek na szczęście wymyka się prostym opisom mechaniki, na której zbudowano medycynę i psychologię.
patrząc na współczesny język i działania na rzecz rozwoju człowieka, nie ma co się łudzić - żadnej Ery Wodnika nie będzie, ludzkość raczej czeka Era Softwara, podskórna wiara, że umysł stanowi subtelną wersję oprogramowania.

o zdjęciu
wspólna robota.
M(iłosz) niechcący nacisnął stopą jakiś klawisz w laptopie i skutecznie namotał z kolorami. niestety, albo na szczęście, nie umiem tego powtórzyć.

2012-01-18T23:13:00.003+01:00

czasem starczy jeden ruch, uśmiech, albo jakiś niekontrolowany gest, by w zupełnie starym człowieku dostrzec porywcze dziecko, w kobiecie w sile wieku nieśmiałą dziewczynkę, w macho niezdarnego chłopczyka. takie ułamki sekund, w których dawne zapomniane wcielenia ujawniają się i wzruszają. i to bez użycia hipnozy.

o zdjęciu
w drugą stronę też to czasami działa.

na marginesie
przerwa. koniecznie.

2012-01-17T23:59:00.002+01:00

paradoksy

dzieciństwo to pierwszy i jedyny okres, w którym człowiek tak naprawdę wie, co lubi robić, co mu się podoba a co nie i nie zaprzecza sobie. potem przychodzi czas adolescencji i za wszelką cenę stara się być dorosły, dojrzały, rozważny. myśli o tym co powinien lubić robić, a nie co lubi. z reguły sporo go to kosztuje, niejednokrotnie przegrywa tę wewnętrzną walkę, czuje się winny, kiepski. czasem tę walkę zwycięża, ale chyba wcale nie jest szczęśliwszy, co najwyżej dumny. ale i tak gdy wchodzi w dorosłość z reguły stwierdza, że nie wie kim jest i już nie pamięta tego co kiedyś sprawiało mu tyle radości, a to co robi, robi dlatego że nie umie nic innego.

na szczęście, niektórym udaje się nie wydorośleć.

o zdjęciach
pozowała babka
M. też się starał.

2012-01-16T23:44:00.000+01:00

podobno.......
dzięki tym wszystkim nowoczesnym pomysłom, sieci, portalom internetowym, poczcie i komunikatorom albo esemesom, relacje międzyludzkie zmieniają konsystencję. stają się płytkie i narcystyczne. jakby kiedykolwiek były inne. jakby w przeszłości nie dominowały w nich rytuały, najróżniejsze konwenanse i maski. ale owszem, to nie znaczy, że zmiany nie ma. jest, ale chyba innej jakości, skoro w epoce informacji fizys staje się drugorzędna. wszakże, można przywyknąć do czyjejś niewidzialnej a stałej obecności, delikatnej bardzo. mieć świadomość, że ktoś jest obok, mimo, że faktycznie go nie ma. czuć, że trzyma kciuki za, że kibicuje, że życzy wszystkiego najlepszego. może dlatego, epoka informacji, po części czyni z ludzi trochę takie duchy/anioły, a pismo kodem porozumienia między światami

o zdjęciach
znaki.

2012-01-15T22:44:00.003+01:00

dopiero dziś to do mnie dotarło, że w powszechnym mniemaniu ateista to hedonista. tak jakby w ogóle moralność była kwestią wyznania albo samej wiary-nie-wiary w Boga. pewnie tak jest dla tych, którzy kwestię etyki sprowadzają do problemu środków antykoncepcyjnych. śmiem sądzić, że świat ma poważniejsze problemy.

na marginesie
ciekawe jak świat zostałby urządzony, gdyby Maryja urodziła dziewczynkę.

zdjęcia też z dziś.

2012-01-14T21:55:00.003+01:00

.....być może uległa również wiążącej mocy słów. zwykła przecież mawiać, przeczytaj fragment powieści erotycznej, a gwarantuję, że się podniecisz, przeczytaj 500 stron rytmicznych modlitw a zaczniesz wierzyć, usłysz z przekonaniem wypowiedzianą klątwę a będziesz się spodziewać jej spełnienia, usłysz wyznanie autentycznej miłości, a poczujesz ją. coś pięknego....

cały dzień siedzę na dupie i czytam o szczęściu i nic, wcale nie czuję się bardziej szczęśliwa.

dopisane
z tego wszystkiego, zmieniłam zdjęcie na mniej szczęśliwe.

2012-01-11T22:44:00.002+01:00

z zaskakujących
zapis Ustawodawcy jest jasny: jeśli zbierze się siedmioosobowa grupa, szkoła ma obowiązek zorganizować lekcje etyki dla dzieci. nie chodzi bynajmniej o siedmioro dzieci z jednej klasy, nawet nie o grupę ujednoliconą wiekowo, ale po montessoriańsku, w zbliżonym wieku.

ciekawe, czego jeszcze rodzice nie wiedzą o obowiązkach szkoły wobec dzieci i ich rodziców? wszakże, większości, placówka edukacyjna jak armia lub kościół, wydaje się nie do współprowadzenia, a co najwyżej, do rozliczenia.

o zdjęciu
żołnierz massmediów. oby nie.

2012-01-10T22:58:00.000+01:00

głowa boli. po prostu.

2012-01-09T21:49:00.001+01:00

trudna sztuka utrzymania równowagi między osobnością a bliskością. niektórym udaje się. brawo.

o zdjęciu
podczerwienione. mam nadzieję, że nie tylko na moim monitorze.

2012-01-08T22:52:00.003+01:00

zdaniem niektórych szacunkiem można darzyć tylko osobę. tłumaczą, że jest on poblaskiem, jakimś śladem dawnej religijności, bardzo pieknym. dlatego szacunku domagać się jest głupotą. podobnie jak darzyć szacunkiem przyrodę (za Kołakowski).
ale, czy oby na pewno? może szacunek do natury jest rezultatem dyfuzji kultur? pokłosiem przenikania się różnych wizji Boga? ludziom z osobowym Bogiem Zachodu plącze się Bóg Wschodu, nie znajacy granic, Wszechduch, sam w sobie sprzeczny, przenikający każdy skrawek rzeczywistości i uświęcający ją......

tak, bardzo bosko jest ostatnio na chwilkablogu.

na marginesie
a, jak do szacunku ma się współczesny, slangowy szacun?

na zdjęciu
Szacowny

2012-01-07T22:55:00.001+01:00

z rozmów pokojowych
- a jednak dążysz do doskonałości!! czyż to nie jest dowód na istnienie Boga?!
- raczej przejaw mojej psychopatologii.….
- ale skąd mielibyśmy wyobrażenie na temat doskonałości, gdyby nie istniał Bóg?
- z podświadomej pamięci życia płodowego, stanu idealnego....

tak naprawdę obie koncepcje opierają się na wierze, obie przyodziewają się w fatałaszki nauki lub teorii filozoficznej, a i tak u swych podstaw należą do zupełnie innego porządku umysłowego. ich racji nie sposób udowodnić, uargumentować.

o zdjęciu
praca (autor: Lump) niezwykła, totalna i.... nikomu niepotrzebna. wtrynia się w myśli, zmusza do zatrzymania się i cofnięcia. brzydka, nawet bolesna. nigdy tak naprawdę nie wtopi się w krajobraz i dobrze. genialnym posunięciem było umiejscowienie jej tuż przy ścianie supermarketu.

2012-01-05T22:59:00.000+01:00

z rozmów porannych
w drodze do szkoły na rowerze, M(iłosz) z bagażnika:
- mamo, dziś cię tylko szybko przytulę. nie dam ci pod szkołą buziaka.
- dlaczego?
- bo się wstydzę.

to już? 7 lat - nie za szybko? może i tak, ale rzeczywistość zobowiązuje do przyjęcia odpowiedniej postawy, skoro dziewczynki śpiewają:

jeszcze o wojnie płci
my dziewczyny zgrana paka
pokonamy dziś chłopaka
bo chłopacy to lalusie
im potrzebne są mamusie
smoczek, dziudziu, buteleczka
i o siódmej do łóżeczka.
weż za rękę chłopca swego
i w jeziorze utop jego.
wielka to różnica jest
o jednego drania mniej!

ale to co? zemsta matek w ustach córek? wypromowana w teorii przez Fromma odwieczna wojna płci? szkoła twardzieli, gości z granitu?

o zdjęciu
rodzina kapeluszników
tytuł i praca M(iłosza) wykonana na bazie zdjęcia klasowego. gdyby była w pełni świadoma mogłaby uchodzić za przykład sztuki krytycznej.

podobno w XIX wieku szaleństwo było chorobą zawodową kapeluszników.
z pewnością, w odwiecznej głębokiej uniformizacji głów przez system edukacji też jest jakieś ukryte szaleństwo.

2012-01-04T22:26:00.003+01:00

o zdjęciach
1 stycznia. krzewy puszczają pąki, koty się marcują, a ludzie jeżdżą na rowerach - niektórzy nawet z zasłoniętymi oczami. wiadomo, normalka.

2012-01-02T22:59:00.000+01:00

panów z rozłożonymi gazetami zastąpili panowie z rozłożonymi laptopikami na stronach gazet(y). jednym słowem - tradycja w nowym świetle. i niech ktoś mnie przekona, że w swej istocie świat się zmienia. na bank - nie uwierzę.

o zdjęciu
barwne plamki to światełka lampek ze świątecznego drzewka. przynajmniej na fotografii, łaskoczą M. tu i tam.

2012-01-02T22:49:00.000+01:00

.

jeszcze o.
różne sposoby przekraczania granicy między latami. oba równie skuteczne.

2012-01-01T22:59:00.004+01:00

duet sylwestrowy
ulepiony w drugiej godzinie świeżego roku, na pamiątkę, na przyszłość, na zawsze. teraz trwożę się o niego, doglądam, chucham. mam stosunek iście emocjonalny - po raz pierwszy - do czarek jakby wcale nie były czarkami. takie zaklinanie, nam się nic nie stanie, o ile one będą całe.
słyszałam już nieraz o podobnych przypadkach, trochę śmiesznych, czasem przerażających, prawdziwych.

2011-12-30T22:12:00.000+01:00

z pospiesznych przeczytanych:

Żyć to rodzić się w każdej minucie (Fromm).

z najlepszymi noworocznymi życzeniami!

2011-12-30T22:08:00.001+01:00

niezimowa ta zima, nawet bardzo. zamiast śniegu - deszcz, zamiast sopli - trawy. tu i tam, odżywają spory na temat ocieplenia klimatu.

2011-12-29T00:52:00.001+01:00

z pojęć własnych:
internet - najwieksza kolekcja cytatów, antologia klasyki i klasyków, niestety bez odniesień do źródeł. sprzyja chaosowi myśli, pozoranctwu erudycji, brakowi faktycznego rozumienia.
rozleniwia.

o zdjęciach
wylogowani z sieci - w sieć wrzuceni.

2011-12-27T23:56:00.000+01:00

nie mogę się oprzeć i nie dodać:

http://www.youtube.com/watch?v=fvPpAPIIZyo&feature=related

2011-12-26T21:57:00.002+01:00

dwie kawowe
choć nie wyglądają - są idealne.
fantastycznie układają się w dłoni. barwa budzi skojarzenia z kawą. grubsze ścianki chronią przed poparzeniem.
mam ochotę na całą serię takich, niemalże perfekcyjnie skrojonych.

na marginesie
jak widać przerwa w przerwie od blogowania.
wiadomo, nałóg jest silniejszy niż konsekwencja, dobre imię, a nawet duma i honor. no właśnie, jaka jest różnica między pasją a nałogiem? czy to oby nie wyłącznie kwestia wartościowania?

2011-12-25T00:44:00.004+01:00

ze zwierzeń
w okolicach Świąt odkrywam w sobie hedonistkę. bardzo odpowiada mi ten niepisany obowiązek gotowania, pieczenia i kupowania. w końcu, mam porządne alibi, nawet sumienie daje się na nie nabrać, a w mózgu - laba.

o zdjęciach
czysty hedonizm. zaraźliwy.

na marginesie
w blogowaniu znów przerwa.

2011-12-24T09:50:00.001+01:00

to nie jest tak, że Święta to czas wyłącznie radości i spokoju. to również czas napięć, niepokojów, burzliwych rozmów, albo powstrzymywanych emocji, frustracji.

jakby pozbierać te wszystkie okołoświąteczne opowieści, wyszłaby niezła historia rodzinnych batalii, wojen, upokorzeń. mam już nawet tytuł po ciemnej stronie świąt. brzmi prawie jak po ciemniej stronie mocy.

smutne jest to, że w trakcie zdjęć właściwie nie zauważyłam uchwyconego zmartwienia, tych wszystkich niuansów: ułożenia dłoni, okrojonego uśmiechu, poważnego wzroku. musiałam myśleć kadrami, liczyła się forma nie treść. widziałam linie, układy, tony. atmosfera ujęć z całą ostrością dotarła do mnie dopiero po, a z nią jakiś wstyd.

z okazji Świąt, życzę sobie i Wam równowagi między ja a otwarciem się na Innego w sytuacjach najdrobniejszych. buddyści, mówią na to uważność.
może wtedy, także przed Świętami byłoby nam wszystkim łatwiej.

2011-12-23T22:51:00.000+01:00

z rowerowych, niespiesznych

kadry jakby z pierwszego dnia wiosny zrobione ostatniego dnia jesieni.
zdjęciom, podobnie jak słowom, nie ma co wierzyć.

2011-12-23T22:36:00.002+01:00

Julka opowiadała, że jak jej rodzice chcą w drugim pokoju podłożyc pod choinką prezenty to każą jej i bratu wyjść z domu. więc, wychodzą.... do sąsiadów. a z sąsiadami mają wspólny balkon i z tego balkonu widzą jak rodzice pod choinką krzątają się.

nigdy nie wiadomo ile w takich opowieściach jest prawdy, a ile bajerowania - ważne że dzieci niesamowicie bawią.

o zdjęciach
z serii podejrzane, nie z balkonu a zza pleców. Alicja (z Krainy Czarów) miała pewnie inne lusterko niż Grześ przez Wieś, ale to wydaje się równie magiczne.

2011-12-21T22:59:00.005+01:00

z podsłuchanych

na pierwszym wykładzie powiedział: witam panów. tak widzę, że tu też są panie, ale ja uważam, że kobiety na tej uczelni to pomyłka.
albo
niestety, muszę pani postawić czwórkę, bo najwyraźniej umie pani, chociaż jest kobietą.

reszta historyjek w identycznym tonie, opowiadanych sobie nawzajem bez żalu w głosie, złości, czegokolwiek co mogłoby wskazywać na niezgodę i opór przeciw jawnej dyskryminacji. aż chce się wyć.

może na uczelniach wyższych powinien być pełnomocnik do spraw równego statusu kobiet i mężczyzn skoro rzeczywistość ma się tak a nie inaczej?

o zdjęciach

rankiem zastany na ogródku po nocy pełnej wrażeń. za dnia sechł w piwnicy, a ja podróżowałam nie rowerem ale tramwajem i podsłuchiwałam to tu to tam.

2011-12-19T22:21:00.003+01:00

jeszcze raz zima idzie projekt

druty jak szabelki. nie warto z taką druciarą/szpadzistką (od szpady nie od szpagatu) zadzierać - bo przecież nie z szermierką, skoro jest to dyscyplina sportowa. swoją drogą, szermierzy też lepiej nie tykać.

o zdjęciach
technicznie naganne, bardzo nieprawidłowe. białe plamy wypalone niestety nie słońcem.

2011-12-17T22:53:00.002+01:00

nawet już nie próbuję gonić czasu. pozwalam mu się zaskakakiwać. co rusz, naiwnie pytam, to już? ale jak to? kiedy skończył się listopad? wczoraj?

podobno już tylko tydzień do Świąt. a chwilkę po, sesja.

o zdjęciu
zrobione pod koniec listopada.
gołe łapki ceramiczki. spiłowane do skórki pazurki, bez lakieru. paluszki pozbawione biżuterii, trochę jakby dziewczęce, niewinne jeszcze, drobne. ładnie układają się, w niby fale.

zawsze wydawało mi się wyjątkowo brzydkie, nazywanie sprawności dłoni motoryką małą - zupełnie nie na miejscu. jakby o ciele człowieka i jego ruchu nie wypadało mówić w kategoriach ekonomii lub mechaniki, bo uwaga! grozi spłyceniem sensu.

2011-12-16T22:18:00.004+01:00

zdjęcie z serii być jak..... w ciąży (z głową M. pod bluzą)

z usłyszanych przy okazji
- naprawdę chcecie mieć drugie dziecko?!
- mamy już dwoje dzieci.....
- ale tato! czy ty właśnie zapładniasz mamę!?

czy to oznacza, że jest się zawsze j e d y n y m dzieckiem swoich rodziców? że tak naprawdę, liczy się wyłącznie nieśmiertelna triada - mama tata i ja? a rodzeństwo jest zbędnym bonusem od życia? jakoś nie wierzę.

2011-12-13T22:09:00.002+01:00

o zdjęciu
niby nic, ale jednak pies kosmiczny.
zbudowane przez siedmiolatka z czystej pasji, z głowy, z pomysłu na.

przy okazji

- z czym ci się kojarzy sztuka życia?
- z przyjemnością. (odpowieź 10latka)

nie ujęłabym tego lepiej.

dysproporcja pomiędzy oczekiwaniami społecznymi wobec dzieci (mają być posłuszne, uległe, bierne, tabula rasa), a tym jak widzi się je w dzisiejszej nauce (szybko autonomizujące się podmioty, aktywne, samodzielnie konstruujące znaczenia) nie wróży nic dobrego.

2011-12-12T21:46:00.001+01:00

pierniczenie
inaczej gadanie od rzeczy. wszystkim (niestety) zadarza się.

aż trudno uwierzyć, od zeszłorocznego spotkania minął rok:
http://chwilkablog.blogspot.com/2010/12/na-fotografiach-przedswiateczne.html

2011-12-11T22:40:00.003+01:00

ze zwierzeń
mamo, wiesz, kiedyś postanowiłem, że przestanę jeść, żeby nie urosnąć i zawsze być dzieckiem. ale rodzice kiedyś umarną i wtedy nie będę miał opieki. więc jednak wolę jeść i być dorosły.

najwyraźniej wszedł w trzecią fazę przeżywania śmierci przez dzieci, czyli śmierć jako abstrakcja - dotknie wszystkich prócz mnie, odległa i emocjonalnie nierealna. dotyczy dzieci w wieku gangsterkim.

o zdjęciach

ruszać się, to znaczy komunikować się (Wanzeck-Sielert). poza tym, ruch pozwala dzieciom na odreagowanie złości, niepokojów i lęków. to dziecięcy, zdrowy sposób radzenia sobie z problemami oraz napięciami. patrząc z tej perspektywy, współczesne wychowanie miejskie sprzyja niekorzystnej kumulacji energii, stresów.

rodzice przy nich są faktycznymi nudziarzami.

2011-12-09T22:33:00.003+01:00

z pojęć zasłyszanych

supcio
to podobno nowa odmiana klasycznego super. brzmi słodko, prawie jak ze słownika młodziutkich, zdrabniających każdy wyraz Japoneczek.

zawsze powtarzam, studenci/tki są skarbnicą wiedzy. tylko czasem, nie bardzo wiem, co do mnie mówią. niestety działa to w obie strony.

o zdjęciu
robota wre. aż się laptop pali.

2011-12-07T22:23:00.002+01:00

z rozmów pokojowych:

- a prawda w ogóle istnieje?
- oczywiście!
- ale czy nie jest zawsze subiektywna? a obiektywna to jedynie konsesus, umowa społeczna...
- przecież wiesz jak jeżdzić na rowerze, pojęłaś tę prawdę! i jest ona jak najbardziej obiektywna!
- to może nie istnieje prawda o istocie? a jeśli nawet istnieje, jest nierozpoznawalna? może istnieje wyłącznie prawda działania? np. że jak spotkasz się ze mną to będziemy dyskutować....

o zdjęciach
co z tym martwym ptakiem? dotyczy go prawda materii? duszy? reinkarnacji? czy jeszcze jakaś inna nieznana, nieodkryta nam prawda?

2011-12-05T22:51:00.003+01:00

studenci Wydziału Nauk Ekonomicznych mają bal ekonomisty, Prawa i Administracji bal prawnika, a Techniki Morskiej bal tankowca - krótko i na temat.

o zdjęciu
karykatura M. narysowana przez sudentów na wyżej wspomnianym balu tankowca. jak widać, był obecny duchem, ciało mogłoby wyzwaniu nie podołać.

2011-12-04T22:40:00.001+01:00

jeszcze tego nie było - mam postać z bajki, a bajki nie mam.

2011-12-04T21:54:00.003+01:00

- o, stykacie się!
- a, mogłabyś pukać?
- no, ja tylko po kartkę.....

za kilka lat, też jej tak zrobię. a niech się żali potem koleżankom, że kiedy ona sam na sam z lubym, matka i ojciec akurat kwiatki w jej pokoju podlewają....

o zdjęciach
Koty, Piotry i Anie (bo z Agaty też trochę jest Ania;)) oraz Tajemnicza Obrzuszona Zośka - niewątpliwie rezultat stykania.
kartka z kalendarza, oczywiście kłamie. nie pierwszy raz, niektórzy z nas chcą zatrzymać czas.

2011-12-04T21:15:00.002+01:00

zdjęcie z serii być jak....... Czerwony Kapturek

przy takich skojarzeniach, dopiero Perrault i Bettelheim wywracają się w grobach.
to się nazywa prawdziwa (r)ewolucja kulturowa ;)

2011-12-03T23:59:00.001+01:00

kobiety, zwłaszcza młode, zawsze podlegały ścisłej kontroli społecznej, niekiedy wręcz sadystycznej. i co tu dużo mówić, nadal są. może już w nie tak dużym stopniu zainteresowanie budzi ich życie seksualne – w kwestii kontroli urodzeń, środki antykoncepcyjne okazały się dużo skuteczniejsze niż groźba ognia piekielnego. natomiast ciąża w dzisiejszej nomenklaturze pojęciowej bywa porównywalna do kolejnych etapów procesu produkcyjnego. mimowolnie z kobiet robi się żywe inkubatory. presja jest ukryta, wyrafinowana i bardzo mocna, posiłkuje się lękiem przed przyszłością, i irracjonalnym poczuciem winy, posługuje profilaktyką posuniętą do granic absurdu. wystarczy wizja dzieciaka kiepskiego, kłopotliwego, wadliwego, bardzo skuteczna.
a jednak patrząc na te zdjęcia mam poczucie że kobieta w ciąży, tuż przed porodem, należy do zupełnie innego porządku rzeczy. powolna, prawie statyczna, wyraźnie poddaje się dyrygenturze biologii. to bardzo ładne jest i posiada ogromny sens.

2011-11-29T22:08:00.003+01:00

-dready? chcesz mieć mamo dready?! ale mi się nie podobają!
-mnie też. nie chcę żebyś wyglądała inaczej!
i tak to. najpierw człowiek walczy z rodzicami, a potem z własnymi dziećmi....

o zdjęciach
czupury. unikają szczotki i grzebienia.

2011-11-27T22:34:00.004+01:00

przypiecek
nowa nazwa dla pomieszczenia, w którym stoją piece ceramiczne. tu prawie zawsze jest trochę jak w jakiejś cukierni. wszystko przez to ciepło i odciskane z kuchennych foremek medaliony w białej glinie - wygladaja jak surowe ciastka świąteczne.
w przypiecku światło jest niesamowite, mocne, kontrastowe i niekiedy gęste za sprawą pyłu unoszącego się w powietrzu. tu chyba najwięcej ostatnio, między słowem a słowem, robię portretów.

2011-11-27T22:01:00.005+01:00

czarne lusterka
słyszę jak grają. kiedyś Pio powinien nagrać te wszystkie dźwięki, które wydają świeże gary. lekkie puknięcia, ciche strzały, delikatne pryśnięcia, zaskakujące bardzo. wyszedłby z tego utwór nieziemski. słuchałabym go wciąż i wciąż, przy melodii garów zasypiała, a potem przy garach się budziła.....

na marginesie
chyba z tego całodziennego braku słońca, robiąc zdjęcia, nawet nie walczyłam z refleksami. dałam spokój. a niech będą, niech grzeją i dają złudzenie ciepła.

2011-11-26T22:15:00.004+01:00

....biała ceramika szczecińska opisuje charakterystyczne naczynia wytwarzane od drugiej połowy XVII wieku aż do przełomu XIX/XX w Szczecinie i innych ośrodkach garncarskich zachodniej części Pomorza. nazywane wtedy Stettiner Ware (szczeciński towar) od nazwy portu z którego trafiały na rynki Meklemburgii, Szlezwik-Holsztyna, Danii, południowej Szwecji, Holandii oraz Anglii, były szczególną wizytówką miasta oraz całego regionu..... - takie to były świetne czasy. same gary były mniej świetne. stanowiły imitację imitacji. Holendrzy w produkcji naśladowali porcelanę chińską, a Pomorzanie dzięki wykopanej w polu glinie porcelanę holenderską. barwiono je podobno tlenkiem kobaltu z kroplą byczej krwi. jednym słowem przaśne gary z historią miasta w tle. doskonale nadają się na kampanię tożsamościową.

o zdjęciach
projekt pisany na kolanie i jakieś 7% Glino-Kolektywu. ciągle to powtarzam, więc pewnie gdzieś już napisałam, że to najbardziej punkowa nazwa jaką można było wymyślić dla stowarzyszenia ceramiczek i ceramików. znów czuję się, jakbym miała 17 lat.

2011-11-22T21:32:00.000+01:00

- mamotato, a ja mam jutro wf?
- a jakie to ma znaczenie?
- takie, że ja nie umiem fikołków do tyłu!

o zdjęciu
schował się ze wstydu.

2011-11-21T22:05:00.006+01:00

z empirycznie sprawdzonych
dzieci, jako po prostu ludzie, prawie nikogo nie interesują. wyłącznie jako przedmiot działań w celu uzyskania określonego rezultatu. skutki uboczne takiego myślenia: obopólna frustracja, zarówno ze strony dziecka jak i dorosłego.

smutna prawda do smutno-baśniowych fotografii.
właśnie, o zdjęciach:
po infantylnej rybie, bardzo serio krasnal i serio świat, pogrążony we mgle.

od pierwszych kadrów sceny kołacze mi po głowie malarstwo romantyczne. uktyty w pejzażu tragizm, głęboki niepokój. Ninie, dla odmiany kino polskie. ale ono chyba też bywa(ło) zmanierowane podobnym myśleniem.
żeby było jasne, żaden ze mnie spec od romantyzmu, a tym bardziej od filmu. tym bardziej ciekawam innych skojarzen (?).

2011-11-20T22:35:00.002+01:00

podobno to zielony koi. ale może nie ma reguł? skoro po spaniu szybkim i krótkim, po przebudzeniu kiepskim, nieprzyjemnym i niepotrzebnym, jedyne co przychodzi do głowy to zrobić rybę. koniecznie niebieską. jak niebo. jak morze. głeboki wewnętrzny imperatyw. chłodna barwa i porządek. obły kształt. powinno starczyć do końca dnia.
czyżby terapeutyczny wymiar robótek ręcznych?

o zdjeciu
ryba co się we mgle giba
ta poniżej też próbuje;)

2011-11-20T22:02:00.001+01:00

być jak....... wóz Drzymały

mnóstwo było takich wozów. bo rezolutni chłopi próbowali obejść niekorzystne prawo pruskie na wszystkie możliwe sposoby. większość z nich miała zapewne w nosie polskość, walkę narodowowyzwoleńczą i tym podobne. chodziło im o zwyczajne postawienie chaty, prawo do godziwej egzystencji i korzystania z własności. mogliby być świetnymi symbolami walki o prawa człowieka, przykładami małych, sprytnych rewolucji. ale pochłonęły ich mity i legendy polskie.

2011-11-19T22:51:00.000+01:00

zielona miłoszowa mandala. z głębią ;)

2011-11-18T22:40:00.001+01:00

anielice. dzień 3.

świat aniołków najwyraźniej zdominowała płeć piękna.
zastanawiające, czy jest to związane z emancypacją kobiet w sztuce i sztuczce?

losy postaci anioła chyba wiodą od rozbrykanego kupidynka przez młodego mężczyznę (bardziej stróża niż anioła) po dziecięco-dziewczęce infantylne postaci. podobno średniowiecze pełne było dziecięcych duchów, zmor, zjaw itp. ale chyba trudno mówić tu o nawiązaniu do tamtej tradycji.

myślałam o tym wszystkim, a potem weszłam na chwilkablog i zobaczyłam komentarz Niny do poprzedniego posta:)

o zdjęciach.
edukacja domowa. do nasycenia, wyczerpania tematu.
mniej więcej o tym, mówi się samoregulacja.

2011-11-17T22:23:00.003+01:00

z przegadanych:
- ale masz oczy podkrążone...
- krótko spałam.
- o której poszłaś spać?
- przed drugą.
- doktorat?
- nie, artykuł
- hmm...

no i kto tu komu matkuje?

o zdjęciach:
cud na manhattanie i wszystkie bankomaty - przy okazji choroby produkcja aniołków z masy solnej. drugi dzień z rzędu.

2011-11-16T22:44:00.010+01:00

przy okazji zdjęć nagrane:
http://soundcloud.com/krekser/bratpi#

chyba nie ma co tak uciekać od dzieciństwa. skoro człowiek w końcu i tak ląduje w tym samym miejscu, wśród podobnych klamotów i pasji. może zabawki są droższe bardziej skomplikowane, zabawy udają mądrzejsze, ale tak naprawdę cieszy to samo co wtedy.
mogę tylko podejrzewać, co robił Pio gdy był chłopcem. ja, podobnie jak teraz miałam ambicję grafomanki.

o zdjęciach:
żywe lata siedemdziesiąte.
dokumentacja procesu twórczego, bo czy jest coś bardziej twórczego niż zabawa?

2011-11-13T22:05:00.011+01:00

.....współczesne farmy nie mają nic wspólnego z dawnymi gospodarstwami rolnymi a dzisiejszy ideologiczny wegetarianizm w równym stopniu wynika z buntu przeciw zabijaniu, co z niezgody na wyjątkowo dramatyczne warunki życia zwierząt hodowlanych......

jak się człowiek naczyta, a potem jeszcze namyśli i napisze na temat, to uczestnicząc w podobnej scenie zastanawia się: w jakich warunkach żyła TA RYBA i czy uśmiercono ją w wystarczająco humanitarny sposób? w końcu, będąc podobno świętym pokarmem chrześcijan zasługuje chyba na łagodną śmierć (to tak w obliczu zbliżającego się grudnia).

przy okazji:
już wiem, jak ktoś powie do mnie "ty leszczu", to znaczy, że z taką rybką mnie pomylił.

2011-11-13T21:45:00.006+01:00

o zdjęciach:
z ręki do ręki, z ręki do ręki Bonanza!

na marginesie
coś się znowu narobiło z Bloggerem. z dnia na dzień zubożał edytor tekstu - żadnej kursywy, pogrubień, podkreśleń, wyłącznie suche litery.

2011-11-11T22:02:00.000+01:00

być jak........... Virginia.

2011-11-08T21:25:00.006+01:00

ze wspólnych opowieści:

- ja zaczynam, był sobie
- ....król
- .....kiedyś przyszła do niego dziewczynka, która miała na imię.....
- Lola - (kilka dni wcześniej, pisała bajkę, której bohaterką była Lola)
- kiedy król wstał....
- dziewczynka szybko przebiegła między jego nogami i siadła na tronie!

o zdjęciu:
polska rodzina. król trochę mizerny, za to królowa przy nadziei.
autor: Mr Lump, doskonały szczeciński graficiarz.

2011-11-07T21:59:00.006+01:00

zadanie domowe "kilka zdań o sobie"
- wiem, co napiszę! "lubie bawić się z kolegami"
- co jeszcze?
- ooo "lubię sport"!
- a że opiekujesz się Frankiem?
- nieee, bo będą się śmiać.....

o zdjęciu
chłopiec w wieku gangsterskim (wdłg Neilla), Franek i inhalator.

na marginesie
wybór i lojalność wobec konkretnej (tej a nie innej) maskotki, sporo mówi o tym, w jaki sposób dziecko przeżywa siebie. niekiedy, można być naprawdę zaskoczonym.

2011-11-06T22:16:00.014+01:00

malunek Igi, komentarz Miłosza.

przy okazji:
- a co to znaczy "pieldolowych"?
-"p-i-e-r-d-o-l-o-w-y-ch"!
- ale co to znaczy?
- no brzydkich.
- a "rospierniczą"?
- zniszczą.

przypuszczalnie dzieci klną z kilku powodów:
1. nie zawsze wiedzą, że to przekleństwo, po prostu testują nowe słowa;
2. zaznaczają tym swoją niezależność od rodziców i nauczycieli (zwłaszcza dziewczynki, klnące po cichu, gdy nie ma w pobliżu dorosłego);
3. żeby rozśmieszyć inne dzieci (wszystko co zakazane wzbudza sporo radosci);
4. niekiedy, żeby wyrazić swoją złosć.

wulgaryzmy dzieci - nowe tabu społeczne? sprawa przemilczana, nie zbadana. parafrazując Freuda: przekleństwo rzadko kiedy jest tylko przekleństwem.
do diabła, to dopiero fascynujący temat.

o zdjęciu:
agentka - nowy kulturowy wzorzec kobiety.
siła, walka, rywalizacja, akcja - a wszystko niejawnie, ukryte, zamaskowane pod powłoką ładnej buzi i figury. jednym słowem facet w spódnicy. czyżby doszczętna maskularyzacja kultury?
nie bardzo mnie to cieszy. najwyraźniej, daleko nam do faktycznej, mentalnej emancypacji kobiet.

2011-11-06T21:42:00.010+01:00

- mam mnóstwo pracy....
- to dlaczego zamiast pracować lepisz dzbanek?

oniemiałam. coś takiego usłyszeć od dziecka. czy to jeszcze dziecko?

o zdjęciu:
teraz schnie.

2011-11-05T21:52:00.008+01:00

zima idzie projekt. zapomniane tradycje.
odsłona trzecia. jeszcze raz, jeszcze jedna Druciara.
bo takie druty to dopiero retro sprawa, o ile nie retrospekcja. czasem chce się być jak babcia, spotkać się z tradycją. "wiesz mogłabym tak bez końca, to nieźle uspokaja". cytat, może tylko trochę zniekształcony. ot, słaba pamięć.

przy okazji:
- mamo, co Kinga robi na tym zdjęciu?
- dzierga na drutach
- a umie?
- wszystkie moje koleżanki umieją (chyba).
- oprócz ciebie?

pewnie ich dzieci, też nie wierzą w takie prababcine umiejętności matek.

na marginesie
nastał czas postów pisanych szybko i niedbale. jak to ludzie mówią? jednym głosem, na jedną nutę, jakby do siebie, zupełnie bezradni "co robić, takieczasy takieczasy, szybciej, prędzej, dalej i tak dalej, potem później, kiedy indziej". właśnie.

2011-11-03T22:21:00.008+01:00

być jak...... ikona młodości
beztroska, naiwna i niewinna. radość w oczach i uśmiech na ustach. tak o młodości myślą ci, którzy już cierpienia własnej, zapomnieli.

2011-11-02T22:14:00.006+01:00

zima idzie projekt. zapomniane tradycje.
odsłona druga: Druciara.

robótki ręczne: druty, szydełka i wyszywanki. zmora i wybawienie elegantek, matek lat osiemdziesiątych. przy okazji działały lepiej niż niejedna szklaneczka melisy na uspokojenie. ogrzewały serca i postrzępione nerwy.
o dziwo, okazuje się, że pokolenie córek też z prawo-lewo nieźle sobie radzi.
z papieroskiem robić na drutach nie da rady. empirycznie sprawdzone.

2011-11-02T21:42:00.012+01:00

słowo daję, po kilku dniach od wyjęcia z pieca, wciąż grają. coś w nich lekko strzela, jakby pęka, ale to tylko pozory rozkładu. miło pracuje się przy takich dźwiekach, gdy nie niepokoją.

o garach
eksperymentów ciąg dalszy. tym razem, z gliny czerwonej.
dzięki Agnieszce i Mikołajowi z Arsatelier, którzy obdarowali mnie (dosłownie) wiadrami tej masy
http://www.arsatelier.pl/

2011-11-01T21:30:00.008+01:00

....stale powiększający się rynek religii, dewaluuje wartość każdej z nich z PRAWDY do towaru. nic nie stoi na przeszkodzie, by człowiek urodzony w rodzinie katolickiej, przeszedł w życiu przez etap negacji Boga, a umarł jako muzułmanin. tym samym, wśród wielu innych opcji musi pojawiać się bolesne zwątpienie w jakąkolwiek formę życia pozagrobowego, przynajmniej chwilowe doznanie Heideggerowskiej trwogi...

przyznam, chciałabym się mylić.

na marginesie
1 listopada to taki dzień kiedy wszyscy spotykają wszystkich na cmentarzach, życie towarzyskie kwitnie, trochę cichsze i bez jadła, ale jednak. prawie jak w średniowieczu, aż żal, że tak rzadko jest 1 listopada.

2011-11-01T00:07:00.006+01:00

taki aparat, to też może być niezła maska.
jednak, porządnie schować się za, wcale nie jest łatwo. bo podobno, zdjęcia mówią zwykle więcej o fotografującym niż o fotografowanym.

2011-10-31T22:11:00.005+01:00

moje ostatnie.
pospiesznie poszkliwione i tak też sfotografowane. światło było fatalne: wieczorne, niskie, granat przeszedł w czerń, a beże aż kłuły po oczach. w takich warunkach nie da się, a jednak czego się nie robi z braku czasu...

2011-10-30T21:41:00.008+01:00

idzie zima projekt. zapomniane tradycje.
preludium - motki, włóczki, kłębki nerwów i wełny.

na marginesie
dopiero po czasie się zorientowałam, że gdy fotografowałam te wszystkie nici i krzaki, ktoś w tym czasie fotografował mój rower. postawiłam go w kilku metrowej odległości od krzaków, dość niefortunne bo na środku alei parkowej. ostatecznie, też mu zrobiłam zdjęcie - niech się zachowa rupieć, nie tylko w pamięci.

2011-10-16T22:14:00.004+02:00

tak tak, przerwa trwa;)

o zdjęciach:
podobno w Szczepanowie nad ranem całe dachy domów parują, a ja głupia, zachwycam się dymiącymi krzakami pod domem.....

przy okazji, szczepanowskie Pracownie Karkonowskie:
http://pracowniekarkonoskie.bloog.pl/

2011-10-14T22:52:00.005+02:00

przerwa w przerwie od blogowania;)

o zdjęciach
wolny dzień (od szkoły)
czyli w Dzień Matki, matki winny być zwolnione od matkowania, a w Dzień Kobiet, kobiety od bycia nimi? skoro Dzień Nauczyciela świętuje się wolnością od nauczania.....

2011-10-13T21:52:00.004+02:00

a jednak, istnieje coś szybszego od światła. brzmi to bardzo romantycznie. zapewne dlatego, lada chwila, można spodziewać się reaktywacji starych lub nowych metafizycznych wizji rzeczywistości i człowieka z udziałem sł nadprzyrodzonych.

na marginesie
dwutygodniowa przerwa w życiu bloga chwilki.

2011-10-10T22:52:00.007+02:00

życie, podobnie jak podcina ludziom skrzydła, podcięło je również Smoczycy, zupełnie niespodziewanie. może, nie zauważyłaby nawet, gdyby nie fakt, że poczuła się jakby lżejsza, bo bez potencjału, możliwości i marzeń. teraz, będąc matką, siłą rzeczy, twardo choć powoli stąpała po ziemi.
ale Czarownica wiedziała swoje. była tego pewna: niektórym ludziom po latach odrastają skrzydła. cichutkie, przezroczyste i mocne, niewidoczne dla otoczenia. to dzięki nim - szczęściarze! - latają w przestworzach i łapią swe marzenia. ze smokami musi być podobnie, wystarczy poczekać – dumała sobie, a Prawdziwy Zwierz donośnym chrapaniem rozbijał jej myśli na drobne, nic nieznaczące kołatanie w głowie. tak rodziła się muzyka.

2011-10-09T22:17:00.014+02:00

ze zwierzeń
mamo, nie wierzę w polskiego Boga tylko w bogów greckich - ot siła dobrej narracji (Percy Jackson i bogowie olimpijscy)

o zdjęciach
zrobione w trakcie wyprawy do Stolca - znów siła słowa. aż głupio je, ot tak, bez skrępowania wypowiadać.
po drodze, chmury jak dryfujące góry, bajecznie i niebezpiecznie blisko ziemi. w mieście trudno było to zauważyć. na peryferiach świata niektóre rzeczy wydają się mocniejsze.

2011-10-08T23:38:00.004+02:00

zgodnie z powiedzeniem – nauka poszła w las z psem i z aparatem.

o zdjęciach
idzie nowe.
nowe Syrenie Stawy - zamiast buszu i bajora ma być nowocześnie. to jedno z tych słów, którym nie wierzę.

2011-10-08T22:17:00.017+02:00

o współczesnych świątyniach konsumeryzmu mówi się przestrzenie pseudopubliczne. bo tylko pozornie, każdy może w nie wkroczyć, taka subtelna separacja/gettyzacja.

na fotografiach
nowa galeria handlowa w mieście - Kaskada. z zewnątrz bunkier na kilka parceli, a w środku - jak to w bunkrze - ciasno.

2011-10-07T22:49:00.005+02:00

o zdjęciach
bardzo niepraktyczne, bardzo niepotrzebne, ale....... jak w takiej cudnej aurze nie fotografować?

2011-10-05T22:07:00.004+02:00

rozgniewany.
jak wiadomo, bez względu na wiek, każdy rozgniewany czuje się niekochany.

2011-10-03T21:45:00.016+02:00

podobno metaforą miasta jest ciało. jego idea zmienia się wraz z wiedzą i wizją ludzkiego organizmu. o tych współczesnaych mówi się, że są zakochane same w sobie. pełne luster, strzelistych budowli, symbolizują narcystyczną miłość człowieka. niezbyt przyjazne ale piękne, wzbudzają pożądanie, mamią i uwodzą. podobno od dawna nie chodzi w nich o funkcję, a wyłącznie o estetykę i o formę. tak jak ciałom regularnie pompującym na siłowni.

z perspektywy Szczecina to wszystko brzmi zabawnie - jak dobry żart. ale jeśli faktycznie tak jest, to metaforą jakiego ciała jest to miasto?

o zdjęciach
ścieżka rowerowa jak aorta. performansuje Niedzielna Artystka;)
zrobione przy okazji Szczecina Szczęśliwego.

2011-10-02T21:32:00.011+02:00

to chyba Eco postawił to pytanie: czemu by nie nazwać sztuką dzieł przyrody? czyż nie zachwycają formą? lekkością? czyż nie wzbudzają emocji? nie rozczulają do łez?

z marzeń:
móc podrobić naturę. póki co, nijak nie udaje się.

przy okazji zdjęć:
chyba jakiś zamroczony po sobocie anioł spadł o świcie z nieba na ziemię. pogubił pióra, zahaczył ażurowym wdziankiem o gałęzie i podarł je zupełnie. delikatne strzępy wisiały prawie na każdym drzewie, słupie i krzewie. wśród obumarłych liści walał się anielski puch, mokry od rosy i porannej mgły. nie ma co, szybko się taki nie pozbiera, nie załata się, nie poskleja – wiadomo, jesienna deprecha. chyba że, grzybki uniosą go na chwilę z powrotem do nieba.

na marginesie
babie lato, to podobno sprawka pajęczej młodzieży. przędą chyba tylko dla sportu, w ramach treningu, z kiepskich szybkorwących się nici. równo, bez względu na płeć, nie potrzebują do tego parytetów, przywilejów ni ulg.

2011-09-29T21:34:00.005+02:00

jeszcze jedno. wrzucone z uwagi na tło.

dopisane. z historii usłyszanych:
- kto tobie pomagał odrobić zadanie domowe?
- mama
- a skąd mama wiedziała jak to zrobić?
- z internetu.

coś tu nie gra.
wygórowane ambicje? lenistwo? strach? niewiedza? a może bezradność w obliczu konieczności zinterpretowania wiersza? bo przecież nasze pokolenie w i e, że interpretacja jest jedna i jedyna słuszna.

a co jeśli dziecko naprawdę nie wie jak wykonać zadanie i nikt nie jest w stanie mu pomóc? dostaje jedynkę za niewiedzę? za nieumiejętność? za bezradność opiekunów?

po której nieudanej próbie zarówno dzieci jak i rodzice zniechęcą się do podejmowania wszelkich prób? które rodziny najszybciej zaczną wymiękać?
(jasne, te z najniższych warstw drabiny społecznej i z najniższym kapitałem kulturowym)

czemu i komu zatem szkoła służy? wyrównaniu szans (szczytne założenia polityki społecznej) czy reprodukcji porządku społecznego (Bourdieu)?
ostatnie z pytań, czysto retoryczne.

2011-09-28T22:13:00.005+02:00

zwyczaj zadawania do domu jest haniebny. dzieci nie znoszą zadań domowych i to wystarcza, żeby je potępić - A.S. Neill

polecam:
http://www.summerhillschool.co.uk/

2011-09-28T21:17:00.009+02:00

ostatnie.
była już ostatnia tego lata kąpiel w jeziorze, ostatni wyjazd nad morze, a teraz ostatnia kolacja w ogrodzie. co chwilę niby żegnamy się z latem, ale i tak, M. ciągle chodzi w sandałach, pranie nadal suszy się na balkonie, a dzieci kupują sobie lody. nie ma co, lato. tylko, data w kalendarzu straszy chłodem według jakiejś innej logiki.

a jednak.
złapał mnie pierwszy katar i kaszel tej jesieni. wata z mózgu w kolorze blue i nie do końca o barwę tu chodzi.

o zdjęciach
w tle, przewija się mój ulubiony model ostatnimi czasy. napis na ramie luxus-klasse w żywe oczy kłamie. to rupieć, za to z bujną przeszłością.

2011-09-26T22:47:00.005+02:00

po co to wszystko? kolejny człowiek po co? skoro nie uchroni się go od bólu, cierpienia i śmierci?
po nic, wiadomo.
więc, jaki sens jest w tym wszystkim?
nie ma sensu, wiadomo.
ale może nie dla sensu człowiek żyje, troszczy się i martwi o innych, lecz z wdzięczności.
podobno zdolności do przeżywania jej nabiera się wraz z przysłowiowym mlekiem matki.
bardzo lubię tę teorię, jest mi wyjątkowo bliska, wręcz wzrusza mnie.

o zdjęciach:
wrzucone bez ładu i składu.
znowu ania-joginka-rowerzystka, w doskonałej formie.

2011-09-26T22:32:00.005+02:00

podobno, gdy jedzie na rowerze przez miasto, ludzie pokazują ją sobie palcami. szkoda, że nie klaszczą. byłoby jeszcze piękniej, bajkowo wręcz.

2011-09-26T21:41:00.013+02:00

nie wiem, czy istnieje obecnie bardziej zmitologizowany obszar życia niż macierzyństwo. wciąż brak nam kultury i języka, by o nim mądrze debatować.

przy okazji.
chyba, jednym z dziwniejszych wymysłów jest pedagogika prenatalna. to jeden z tych punktów, w których nauka niebezpiecznie miesza się z ideologią.

o zdjęciu:
brak mi słów;)

2011-09-25T22:06:00.006+02:00

interesy dzieci
tło cudnie zielone. już niedługo takie będzie.

2011-09-24T22:41:00.004+02:00

piękna rysa wyszła przy pierwszym wypale.
chlupnięte czerwienią bo akurat dzieci używały, bo i tak miało rozsypać się w piecu. cudem przeżyło. cieszy.

2011-09-24T21:59:00.013+02:00

współczesny folklor.

dopisane:
w sumie już po wszystkim, przeglądając kadry na monitorze, odkryłam nowe fakty w tych ujęciach. na przykład, że coś fruwało w powietrzu, jakieś pyłki, nasionka, albo że wśród gości kręcił się jakiś tubylec, bez zażenowania drapał się po tyłku, nikomu nie przeszkadzał.

2011-09-18T21:30:00.008+02:00

gość na chwilkablog.
robota Karoliny Machowicz, mój aparat, postać i obróbka.
tak już ma, że kiedy tylko wyciągnę aparat, ona za niego chwyta.

poniżej Karolina. złapana tuż przy zaskakującej babcinej firance w budynku Akademii Morskiej. sfotografowana jeszcze zanim skradła mi aparat ;)

2011-09-18T21:24:00.002+02:00

mówiąc żargonem filozoficznym dzień z dupy. lało.

2011-09-17T22:11:00.007+02:00

z wypatrzonych zaskakujących. mury mówią, choć podobno to milczenie jest złotem.

2011-09-17T21:35:00.004+02:00

Korczak o dziecku romantycznie:
w dziedzinie instynktów brak mu tylko jednego, raczej jest ale rozproszony, jako mgławica erotycznych przeczuć. w dziedzinie uczuć przewyższa nas siłą przez nieurobienie hamulców. w dziedzinie intelektu co najmniej nam dorównywa, tylko mu brak doświadczenia.

2011-09-13T21:18:00.011+02:00

misz i masz. czyli dzień golasa nad Bałtykiem.
z braku czasu zdjęcia wrzucone bez ładu i składu.

2011-09-10T22:49:00.005+02:00

o lego. coraz mniej w nich klocków, coraz więcej karabinów, robotów i potworów. coraz mniej twórczości, coraz więcej konsumpcji.
jakoś trudno mi się z tym ot tak pogodzić.

o zdjęciu
potwór naturalny, niegroźny i reaktywny na łaskotki (chyba).

2011-09-10T22:12:00.006+02:00

dziś - wata zamiast mózgu.
więc, zdjęcia archiwalne: morze - z niespełnionej akuratnej ochoty wyjazdu nad nie, oraz zażyłość pana i psa.

2011-09-09T22:52:00.001+02:00

facet w rozsypce.

2011-09-07T22:24:00.006+02:00

Polana harcerska i Polska odpoczywa.

widziałam już nie raz takie kadry. niemalże identyczne, tyle że stare, pogniecione i wyblakłe. grupki rozgadanych dorosłych i dzieci z badylami. jakby czas stanął w miejscu.
pewnie ktoś kiedyś też tu robił podobne zdjęcia.

2011-09-06T21:43:00.011+02:00

Maryjka?
odrobinę jeszcze zaspana, ale za to, jak na ikonę kultury przystało, wiecznie młoda. prosto ze świętego obrazka.

zdjęcie z serii być jak........ fotografka Julia Margaret Cameron - rodzinę oraz sąsiadów przebierać za herosów i świętych.

2011-09-05T22:34:00.010+02:00

momo, wiesz, że kiedy satyr umiera zmienia się w roślinkę? prawda, że to piękne?
tak się właśnie czułam, jak w jakimś wielkim, mitycznym lesie.

na zdjęciach:
ostatni letni weekend jesienią. wyjątkowo godny świętowania i upamiętnienia.
poniżej, komary cięły, tak bardzo, że jedni z tego już się tylko śmiali, inni wyli jak wilki nocą do księżyca:

2011-09-05T21:14:00.013+02:00

silne lobby farmaceutyczne uczyniło z symptomów ADHD chorobę społeczną, podczas gdy w rzeczywistości jest ona następstwem tzw. kultury szybkostrzelnej. inaczej mówiąc, poprzez gwałtownie rosnącą ilość bodźców zmysłowych kultura ta zmienia świadomość dzieci, ich emocjonalność i duchowość ( Rittelmeyer 2009). ale to nie wszystko, bo:
w USA podawanie leku przeciw ADHD o nazwie Ritalin już w latach 90tych XX wieku wzrosło o 700%. ostanie badania nad nad 11latkami rasy białej pokazały, że podaje się go co 10temu dziecku. według najnowszych danych około 5% wszystkich dzieci w USA tzn 4 do 5 milionów bierze różne leki pobudzające przeciwko nadpobudliwości, zaburzeniom koncentracji i innym deficytom (tamże.).

na marginesie
i tak, to ja uchodzę za wariatkę, która dzieciom nie pozwala, albo czepia się.....
to w kontekście tego, że zbliża się zimna jesień i jeszcze chłodniejsza zima - domowe długie wieczory.

o zdięciach
ostatni w tym roku dzień golasa, takie symboliczne, lekko po czasie, pożegnanie wakacji i lata.

2011-09-03T21:39:00.003+02:00

trudno stwierdzić ile w tym, co profesjonaliści mówią o dziecku jest wiedzy naukowej, ile ideologii, a ile myślenia potocznego (mieszanki obu + kilku innych typów). zmiana szkoły miała być sama z siebie, z zasady dziecko źle znosi wszelką zmianę otoczenia , bolesna. póki co, nie jest. pierwszego dnia wrócili z nowymi znajomościami, jak wracają ze spaceru lub z jazdy na deskach. to tak, jakby poszerzył się im krąg znajomych, stare przyjaźnie mają się dobrze, tylko lekko zmieniły formę. niewykluczone, że wyjdzie im to na dobre.

o zdjęciu
człowiek ma nogi nie korzenie.
dobrze o tym pamiętać.